Pelargonia to przepiękne rośliny zdobiące nasz balkony i okna już od ponad 200 lat. Jest to jedna z najczęściej uprawianych roślin ozdobnych. Wciąż żadne inne kwiaty nie dorównują im pełną staroświeckiego wdzięku urodą oraz specyficznym zapachem. W dzisiejszych czasach spotkać możemy odmiany czerwone, różowe, o kwiatach zarówno wielkich i drobnych. Wszystkie jednak wymagają troskliwej opieki przez cały rok. Przepięknie kwitnące na balkonach i tarasach od maja aż do jesieni, mają równocześnie niewielkie wymagania uprawowe. To czyni z nich kwiaty warte uwagi. Rośliny te najlepiej rosną w słonecznych miejscach. Zdarza się jednak, że chorują lub też padają ofiarą szkodników, a często i naszych własnych błędów. Poznajmy ich naturalnych wrogów.

Choroby pelargonii
Korkowatość liści - wywoływana jest podlewaniem rośliny zimną wodą przy wysokiej temperaturze powietrza, zbyt dużą ilością wody wykorzystanej do polewania rośliny przy gorącym powietrzu i suchej ziemi w doniczce lub przy zbyt niskiej temperaturze powietrza. Warto pamiętać, że sposób podania wody, np. moczenie liści przy zbyt silnym słońcu i błędy w podlewaniu mają wpływ na strukturę i wygląd liści. Brązowanie i usychanie liści to skutek naszych błędów. Aby uniknąć korkowatości liści należy używać ciepłej, odstanej wody, oraz odpowiednio ją dawkować. Pelargonie najlepiej podlewać koło 8.00 rano lub wieczorem. Warto pamiętać, że brak wody jest przyczyną wzrostu stężenia soli mineralnych, powodującego uszkodzenia korzeni. Długotrwałe z kolei deszcze wypłukują nawozy, wyjaławiając ziemię. Zadbajmy, więc o właściwą pielęgnację.

Zgnilizna podstawy pędu - jest to choroba wywoływana przez grzyby bytujące w podłożu, powstające na skutek przelania roślin i długo utrzymującej się wilgoci w glebie. Podstawa łodygi staje się mokra i wodnista, a wokół tkanek pojawia się nalot brązowawej lub białej grzybni. W momencie zauważenia pierwszych objawów rośliny można roślinę podlać preparatem Previcur 607SL.
Alternarioza - jest to inna choroba atakująca pelargonię, wywoływana niewłaściwym, nadmiernym podlewaniem i zbyt chłodnym podłożem. Charakteryzuje się owalnymi lub okrągłymi, ciemnobrązowymi plamami o średnicy 1 centymetra otoczonymi obwódką.
Werticilioza - choroba ta jest przyczyną zahamowania wzrostu pelargonii, żółknięcia a z czasem brązowienia liści, i ich obumierania. Należy usuwać chore liście, podlewać rośliny wodą o odpowiedniej temperaturze i spryskiwaniu roślin preparatami Sarfun 500 S.C. lub Topsin M 500 S.C.
Zaraza bakteryjna - jest to choroba pelargonii o podłożu bakteryjnym. Porażone nią rośliny powoli gniją i zamierają. Cechą charakterystyczną, która towarzyszy tej chorobie, są widoczne na liściach okrągłe, brązowe plamy z jasnymi obwódkami. Zakażenie przenosi się na całą roślinę powodując więdnięcie i opadanie liści. Rozwojowi choroby sprzyjają wysoka temperatura oraz wilgotność powietrza. Niestety wyleczenie rośliny z tej choroby jest prawie niemożliwe. Jedynym rozwiązaniem jest wyrzucenie chorych roślin, ziemi, odkażenie pojemnika i ochrona pozostałych. Inne, nieporażone chorobą pelargonie potraktujmy fungicydem, np. Miedzianem 50.
Szara pleśń - jest to choroba grzybowa. Na porażonych liściach tworzą się wodniste plamy, którym towarzyszyć może szarawy, mączysty nalot grzybni z zarodnikami. Prewencyjnie pamiętajmy o zachowaniu odpowiedniej rozsady, unikaniu zwilżania nadziemnych części roślin, ograniczeniu dawki nawozów azotowych oraz zapewnieniu roślinom przewiewnego miejsca. Choroba ta bardzo dobrze rozwija się podczas ciepłej i wilgotnej pogodzie, a zarodniki szarej pleśni bardzo szybko rozprzestrzeniają się przenoszone z wiatrem. Receptą dla porażonych szarą pleśnią okazów może okazać się oprysk biopreparatem Biosept 33SL bądź Euparen Multi 50 WG i Teldor 500 SC. Porażone części roślin usuńmy.
Rdza pelargonii - charakteryzuje się jasnożółtymi okrągłymi plamami pokrywającymi liście, oraz brązowymi brodawkami na ich spodzie. Zżółkłe liście brązowieją z czasem, skręcają się i opadają. Na porażone rośliny, w momencie zauważenia pierwszych objawów zastosujmy preparaty Saprol, Bayleton, czy też Baycor.
Plamistość liści - choroba ta wywoływana jest kilkoma gatunkami grzybów. Na liściach i łodygach tworzą się okrągłe lub owalne, szare lub brązowe plamy, które z czasem zasychają, a liście zamierają. Cechą charakterystyczna tej choroby jest kierunek jej rozwoju. Objawy dotyczą na początku dolnych liści, stopniowo obejmując górne partie rośliny. Po zauważeniu pierwszych objawów spryskajmy rośliny preparatami Miedzian, Dithane, Topsin, czy Bravo.

Pelargonie bardzo często są atakowane także przez szkodniki: mszyce, przędziorki i mączliki. Jednak nie stanowią one w przypadku pelargonii poważnego zagrożenia i problemu.
Mszyce - żerujące na tych roślinach powodują zahamowanie wzrostu oraz zaburzenia kwitnienia oblepionych spadzią liści i kwiatów. W momencie zaobserwowania pierwszych mszyc opryskujmy rośliny preparatami Provado Plus czy też Confidor.
Mączlik - żeruje na spodniej stronie liści, a najbardziej żarłoczny bywa w stadium larwy. Właśnie wtedy jest najtrudniej dostępny dla jakichkolwiek środków stosowanych przeciwko niemu. Larwy tej tzw. białej muszki, wydalają obficie rosę miodową – zagęszczony cukier, pokrywający liście lepką warstwą. Ta lepka pożywka jest idealnym środowiskiem dla rozwoju grzybów sadzaków, utrudniających asymilację i szpecących rośliny. Ten niezwykle płodny przeciwnik jest dość trudnym do zwalczenia wrogiem. Zabić skutecznie może go głównie mróz. A wszelkie stosowane w ogrodnictwie preparaty nie działają zupełnie na postacie dorosłe. Rozwiązaniem mogą być żółte tablice lepowe, bądź biologiczne preparaty zawierające naturalnego wroga - obrotnicę szklarniową.